Agressie op het sportveld

Ik hou van sporten, en als het aan mij ligt sport ik elke dag. Of het nou een 30 minuten work-out is in de sportschool, hardlopen rondom het Sloterplas of basketballen. Ik vind het fijn om fit te zijn, sportief bezig te zijn en vooral een goede conditie te hebben.
Ik denk dat iedereen andere doelen heeft om te sporten, en iedereen heeft recht op zijn eigen mening. Ik denk dat het enige verschil is, op het moment dat er een wedstrijdelement wordt in gebracht. Dit kan in een vriendschappelijk wedstrijd, competitie wedstrijd of een toernooi zijn.

Al acht jaar lang organiseert ASN voetbal en basketbaltoernooien en elk jaar is het raak. Alles heb ik nu inmiddels al een keer gezien: slaande ruzie en bedreiging van spelers van beide teams, onenigheid en ruzies binnen een team, slaande ruzie van toeschouwers met spelers en soms zelfs ruzie tussen toeschouwers onderling.
Mijn vraag is nu: wat drijft een speler, coach en/of toeschouwer om zoveel agressie te tonen voor iets wat eigenlijk zo geweldig en leuk is om te doen? Wat is het verschil als er een wedstrijdelement in wordt gebouwd en waarom wil een sporter zó graag winnen?

Komt het omdat elke sporter graag wilt winnen, hij/zij tot het uiterste kan gaan als er druk/spanning is, en wordt het leuker voor een sporter als er publiek is die hem of haar aanmoedigt?
Laat ik dit nu eens op mezelf toepassen. Ik heb tot mijn 15e topsport bedreven: meegedaan op het hoogste niveau, ranglijst notering gehad in de top-20, en echt veel competitie wedstrijden en toernooien gespeeld.
Ik heb in al die jaren geen enkele ruzie gezien en alles ging er sportief aan toe. Tot mijn 18e heb ik op landelijk niveau basketbal gespeeld en het ging er fysiek, maar niet agressief aan toe.

Nu, tien jaar later speel ik niet meer op landelijk niveau en betrap ik mezelf op agressie op het speelveld. Je bent niet meer zo snel als in je top periode, sporten is misschien wel de enige manier om even alle zorgen van je af te krijgen en alles gaat er minder sportief aan toe. Het is lastig om dezelfde normen en waarden aan te houden die je altijd hebt gehad, in een andere situatie en met tegenstanders die niet dezelfde normen en waarden hebben als dat je altijd gewend was.

Een voorbeeld hiervan was afgelopen zaterdag. In een wedstrijd waarin we tegen spelers speelden die wat minder snel waren. Ze probeerden dit te compenseren met onsportiviteit, agressiviteit en trashtalken. Dit kan je heel makkelijk compenseren door te laten zien dat jij wel sportief kan zijn en netjes blijven, of je kan je laten gaan. Ik heb mezelf toen laten gaan en vraag me af of ik hieraan goed heb gedaan. Misschien had ik meer moeten trainen en wellicht meer hardlopen om in conditie te blijven en zelf het goede voorbeeld te geven. Dit in plaats van hieraan mee te doen, en misschien kan ik dan zelfs nog een schepje bovenop de sportiviteit realiseren.

Ik wil hierbij een statement maken naar elke sporter die ooit een keer iets onsportiefs gedaan heeft: op het veld, frustratie heeft gehad voor zijn medespeler/tegenstander, en een keer iets onaardigs heeft gezegd op het veld. Voel je je hierdoor beter, en lost dit de situatie op? Of zou je liever zelf het goede voorbeeld willen geven om je netjes te gedragen, en in een betere conditie/vorm te zijn?
Dit is in ieder geval voor mij stof om over na te denken…

By Melvin (@0Melvin / melvin@asn-online.nl)

GEEN REACTIES