Spanje in hartje Amsterdam. Na een dagje toerist uithangen in Amsterdam (mooie stad overigens… we moeten er vaker heen gaan dan die ene keer per jaar) kiezen wij een Spaans restaurant uit om onze trek te stillen: tapas eten!

We kiezen een mooi plekje uit op het terras buiten en bestuderen daar uitvoerig de (uitgebreide) kaart. We besluiten per persoon twee gerechten te nemen met in ons achterhoofd bij te bestellen mocht dit niet genoeg zijn. Tafelgenoot nummer 1 en 2 bestellen de ‘Chorizo al Vino’ (Spaanse worst) en ‘Pincho de Carne & Patatas’ (Spaanse vleesspies) met daarbij de ‘Patatas bravas’ (gebakken aardappelen met pikante saus). Tafelgenoot nummer 3 en ikzelf gaan allebei voor de ‘Pollo con Salsa’ (Kip met Spaanse saus) met als bijgerecht de ‘Arroza la Valenciana’ (Gele rijst met groente). We zijn zeer benieuwd naar onze gerechten met deze mooie exotische namen en wachten geduldig af. Tijdens het wachten nippen wij van onze icetea, cola light en thee en stillen wij onze ergste trek met het verse knapperige warme brood met kruidenbotermengsel (het lijkt op kruidenboter, maar is veel zachter).

Onze gerechten gebracht en meteen is duidelijk dat het echt om kleine gerechten gaat. Afhankelijk van de eetlust, kan men ongeveer uitgaan van drie gerechten per persoon. We vallen nog nét niet als hongerige wolven aan, maar ondanks onze trek komen wij tot de ontdekking dat wij enigszins teleurgesteld zijn. We eten bijna allemaal netjes onze bordjes leeg, maar dit is vooral omdat wij trek hebben. De Spaanse kip smaakt verdacht veel naar een in het verleden mislukt Knorr kipwereldgerecht (om een lang verhaal kort te maken: niet volgens recept gewerkt, courgette erbij gedaan à teveel vocht à waterig gerechtà leek net kippensoep) en is wat flauwtjes. Onze Gele rijst doet zijn naam eer aan: geel. Wij verwachten kerrie te proeven, maar dit is niet het geval. Allebei zijn we het over eens: dit smaakt naar nasi! De overige twee tafelgenoten laten hen de gerechten iets beter smaken, maar zijn allebei niet veel meer enthousiast. De Spaanse worst is licht pittig en de aanblik van de kleine dikke worstjes hebben iets weg van een menselijk lichaamsdeel (genoeg gezegd). We kunnen het niet laten om er flauwe grappen over te maken (ach, alle vier zijn we meerderjarig). De Spaanse vleesspies verschilt niet veel van saté en de Patatas bravas zou zomaar voor de (ééneiige) tweelingbroer kunnen doorgaan van de (dikke) Vlaamse frieten. De saus die erbij zit doet sterk denken aan mayonaise, alleen dan iets pittiger.

Onze kennis van de Spaanse keuken gaat niet verder dan ‘chorizo’ en ‘paella’ en geen van ons durft zichzelf de Spanje-kenner te noemen, maar wij zijn het alle vier over eens: we krijgen niet bepaald een ‘Spanje gevoel’ bij deze tapas. Natuurlijk is dit een persoonlijk oordeel, wij hebben immers niet alle gerechten van de kaart geprobeerd en misschien hebben wij nét de verkeerde gerechten gekozen. Voor herhaling vatbaar? Wie weet… als we ooit weer in Amsterdam komen (over een jaar).

 

Restaurant: Joselito Tapas
Adres: Nieuwendijk 2, 1012 MK Amsterdam
Tel: 020-6227678
Website: www.restaurantjoselito.nl
Openingstijden: Dagelijks geopend van 11.00 tot 23.00
Prijs gerechten: Tapas vanaf 4,00 euro (kleine gerechten, gemiddeld drie gerechten rekenen per persoon, afhankelijk van de eetlust), Dessert vanaf 4,00 euro
Prijs dranken: vanaf 2,25 euro

 

By Ailin Chou

GEEN REACTIES