De wekelijkse voetbalwedstrijden, het WK, EK, Champions League, UEFA cup… Het moet niet gekker worden. Soccer everywhere! Mannen worden voor de televisie beesten. Schreeuwen, juichen en huilen. Het hoort er allemaal bij. Dat voetbal zoveel mensen aanspreekt, hoeft nog niet te zeggen dat jij dat moet. Integendeel!

Het is niet erg om geen interesse te hebben in voetbal. Het is niet erg om geen greintje aandacht te besteden aan een stel zwetende mannen die achter een balletje aan rennen. I mean, they are not that hot you know ( met uitzondering van een paar toevalstreffers). Het is dus niet erg om voetbal te haten. Laat je niet opzwepen door de menigte. Wees niet bang om in elkaar geslagen te worden door de voetballiefhebber wanneer jij uitkomt voor waar jij in gelooft. Of juist niet in gelooft.

Soccer sucks! Yes, I said it. And I’m proud of it. As a matter of fact. Ik houd helemaal niet van sport. Het sporten zelf of sport op televisie. Het sporten heb ik afgezworen. Zelfs het rennen naar de bus doe ik niet meer. Nee, ik neem de volgende wel. Hockey, zwemmen, hardlopen, wielrennen, schaken (wtf?) enzovoorts zijn saai om naar te kijken op televisie. Gossip Girl, Friends, Still Standing, Jersey Shore, The Hills, dat zijn nou de programma’s die mij boeien. Noem me lui, noem me onsportief, toch blijf ik bij m’n standpunten en zit met plezier voor de buis naar mijn favo shows te kijken!

Ik kan me de laatste keer sporten nog goed herinneren. Zo heb ik immers mijn über sportieve vriend ontmoet. De goede oude tijd. Vroegâh toen de iPhones en Blackberry’s nog niet de overhand hadden. Hij stond daar tegen een muurtje aan, ik liep nonchalant langs. Hij zei: ‘hey’. Ik antwoordde: ‘heey’. Het was een gesprek om nooit te vergeten.

Die avond wisselden we nummers uit. Hij wilde graag hardlopen, maar vond in z’n eentje hardlopen te saai. Ik (persoon dat sport veracht) wilde hem zo imponeren dat voor ik het wist, ik een ‘hardloopdate’ had. I was screwed.

Hij smste me, ik smste wat terug. Zo ging het een tijdje door met nutteloze en onzinnige smsjes. Totdat de grote dag aan brak. We gingen hardlopen. Ik als hardloopleek had dus totaal geen idee wat ik aan moest. Voor een fashionfreak was ik behoorlijk wanhopig. Dus deed ik m’n broertje’s voetbal outfit maar aan. Zo combineerde ik toch het fenomeen voetbal met hardlopen. En laat voetbal toevallig nou ZIJN sport zijn. Een sport dat ik later nog veel meer zou gaan haten.

Hij kwam me ophalen. En daar stond ie dan. Voor het huis in z’n pakkie. Ik ging met hem mee en het verbaasde me dat ik het nog ruim 500 meter volhield. Tot ik geen adem meer kreeg en er niet zo lekker meer uitzag. Tijd om te lopen! Hij was erg lief en grappig. We praatten over van alles en gelukkig klikte het ondanks mijn slechte hardloopprestatie (hij moest eens weten over mijn andere sportprestaties!). Desondanks dat de hardloopdate in een loopdate was veranderd, is hij toch mijn vriendje geworden en heeft daarna dan ook nooit meer de eer gehad om met mij te kunnen sporten. Thank god.

Wat ik wil zeggen is: ‘het is niet erg om sport te haten’. Het is niet erg om voor de buis in plaats van naar Studio Sport naar Oh Oh Cherso te kijken. Het is even leerzaam en waarschijnlijk is Oh Oh Cherso nog hilarischer. Al vind ik die mannetjes die zich zo kunnen opwinden over sport ook erg amusant om naar te kijken. Dus doe je niet voor als iemand die sport leuk vind, alleen maar omdat je zo mee kan praten op je werk. Maar gooi het eens over een andere boeg en praat over de ruzies en neukpartijen van Barbie (de Nederlandse Snooki). Laat zien hoeveel verstand je hebt over alles wat niet met sport te maken heeft! Ik wens je veel succes.

By TinYee Tang

GEEN REACTIES