Zoals je zo vaak hebt gehoord, is samen met je partner op vakantie gaan DE ultieme relatietest. Deze vakantie was het dus tijd om mijn relatie eens onder druk te zetten. Niet alleen kwam ik er sterker en wijzer uit, maar kwam ook nog eens tot een (voor mij) schokkende conclusie.

Na een relatie van bijna twee jaar leek het ons nu wel tijd om samen op vakantie te gaan. Samen, als in met twee vrienden dat toevallig ook een stel was. Sounds lame, maar het ene stel had een auto en wij niet, dus was de keuze snel gemaakt. We hadden grootste plannen!

In totaal gingen we voor twee weken weg. Naar een land dat mij toch niet zo heel erg trok. Duitsland, juist ja. Het plan was eerst om naar een driedaagsfestival te gaan bij een pittoresk dorpje genaamd; Olganitz. Daarna voor drie dagen door te gaan naar Berlijn. En daarna had onze P. (oftewel de B.O.B. voor deze reis) een mooie camping op het oog in Füssen (het zuidelijkste puntje in Duitsland).

De vraag was nu natuurlijk wanneer en of de bom deze vakantie zou vallen… Je weet maar nooit wat er kon gebeuren. De eerste nacht aangekomen in Olganitz moesten we noodgedwongen wildkamperen voordat we de kamping op mochten. Erg primitief en dus helemaal niks voor een stadsmeisje als ik. Maar gelukkig had ik de eerste nacht overleefd! Hurray! De volgende dag konden we eindelijk het festivalterrein op en onze tenten (weer) opzetten. Zon, meer, strand. Het festivallen kon beginnen! Overdag zag het terrein er al heel vet uit, maar ‘s nachts was het magisch!

Goede muziek, gebroederlijke sfeer, magische omgeving. Tot een uurtje of drie. Ik had de ontplofte bom nog niet zo snel verwacht. En was dan ook erg teleurgesteld. Het had een mooie avond moeten worden die niet zo moest worden herinnerd. Het begon met een smsje en eindigde in drama. Woorden, frustraties, emoties en verwardheid kwamen allemaal om het hoekje kijken. Ik had ze liever weggeduwd. Maar helaas, wat kwam, dat kwam en dit moest worden opgelost. Want voor onze medereisgenoten was het ook niet leuk.

Over de inhoud van de ruzie zal ik maar niet in detail treden (te veel en te lang). Het kwam erop neer dat mijn wederhelft boos en gefrustreerd wegliep en mij (en de anderen) verward achterliet. Het was eigenlijk allemaal gebeurd in tien minuten en daarom was ik nog behoorlijk van m’n apropos. Ik wilde hem achterna gaan, maar was daarvoor toch wel te boos en liet hem daarom maar gaan. Ik wilde het vergeten en ging daarom in de mensenmassa staan. Proberen te genieten van de bezoedelde avond en doen alsof er niks aan de hand was. Wat een opgave.

Na een half uur kwam hij terug. En probeerde ook te doen alsof er niks aan de hand was. Net als iedereen. Maar je kon merken dat de sfeer behoorlijk bedrukt was. En na een minuut of vijf werd het me al teveel. Ik wenkte hem en zei dat we dit moesten uitpraten, want we hadden nog een hele vakantie te gaan. Een beetje met tegenzin kwam hij me achterna. Ik propte hem zowat in de tent en vroeg wat er was. Het werd hem teveel. Teveel drama, teveel opgekropte woede, teveel van alles. Ik was niet gelukkig, dus hij ook niet. Hij wilde me gelukkig zien, blij en opgewekt. En wanneer ik dat niet was, was hij het dus ook niet. Mij plezieren is wat hij dus altijd al deed. En aardig tegen alles en iedereen.

Ik vertelde dat ik dat heel lief van hem vond. Maar natuurlijk mocht hij ook verdrietig zijn. Ik ben niet alleen je vriendin voor goede tijden. Maar ook voor de slechte. En dan was het belangrijk om daarover met mij te praten, want alles opkroppen helpt niet. Na wat psychologisch praten kwamen we erachter dat zijn ‘aardig tegen iedereen’ en ‘iedereen plezieren’ karakter kwam door zijn jeugd. Ouders vormen je zoals je bent. En daar zitten altijd goede of slechte kanten aan. Door dit gesprek leerde ik hem beter kennen en begrijpen. Voortaan zal hij met mij praten en ik zal minder egoïstisch moeten worden in de relatie. Een kwestie van geven en nemen. Hij zal minder moeten geven, en ik zal minder nemen.

Alles was weer goed en toen we terug keerden naar het festivalterrein, was de sfeer weer normaal. De overige festivaldagen waren geweldig evenals de rest van de vakantie. Ik kwam er alleen wel achter dat kamperen echt helemaal niks voor mij is. Maar gelukkig ga ik nog wel een midweekje naar Ibiza en dit keer wel in een hotel slapen. Thank God. De vakantietest hebben we gehad. En we zijn ervoor geslaagd. Nu kunnen we met een gerust hart meer vakanties samen doorbrengen! Als we maar niet gaan kamperen.

TinYee Tang

GEEN REACTIES