Wie veel met het NS reist, weet dat de treinen niet altijd op tijd rijden. Vertragingen, of zelfs uitgevallen treinen, komen voor door oorzaken als extreme hitte in de zomer, afgevallen bladeren in de herfst en grote sneeuwval in de winter. En dan heb ik het nog niet eens over de treinongelukken of juist het tegenovergestelde (aka de zelfmoorden). Met deze voortdurende tegenslagen zou je denken dat het NS nu wel raad weet met zulke situaties, maar naar mijn mening gebeurt dat niet altijd. Nu het weer kouder begint te worden moest ik denken aan mijn meest extreme reiservaring, die ik de afgelopen winter kreeg door het NS…

Het begon toen ik op een avond weer terugreisde naar mijn ouders (ik woon op kamers in A’dam) in een klein dorpje in ‘the middle of nowhere’, oftewel ergens voorbij Rotterdam. Ik nam eerst een bus naar Amsterdam CS, maar dat ben ik wel gewend. Vervolgens nam ik de normale intercity trein van Amsterdam CS naar Rotterdam CS. Ik stop dan langs 4 stops (Schiphol, Leiden, Den Haag HS en uiteindelijk Rotterdam CS), maar dit keer stopte de trein al bij Den Haag HS. Ik kreeg te horen dat het treinverkeer tussen Den Haag HS en Rotterdam CS was gestaakt vanwege een treinongeluk bij Delft. En aangezien mijn trein lang Delft moet rijden om op mijn bestemming te komen, was ik gestrand. Ik was niet meteen ongerust. Ik had vaker NS-problemen meegemaakt en kwam altijd wel waar ik wilde zijn. Maar na meer dan een kwartier in de nattige kou te staan, op een bijna leeg station en door het late tijdstip, kreeg ik wel mijn twijfels. Na wat navraag bleek het ongeluk een zelfmoordpoging te zijn van iemand, ergens bij de rails bij Delft. Omdat het ‘ongeluk’ net was gebeurd, kon het wel uren duren voordat er weer iets reed. En dan zou het nachtrooster beginnen van het openbaar vervoer, waardoor ik echt gestrand zou zijn.

Ik besloot toen op aanbevelingen van de conducteurs met de tram van Den Haag HS naar Delft CS te gaan. Daar zou er blijkbaar vervoer klaarstaan die mij naar Rotterdam CS kon brengen. Een lange en zeer ongemakkelijke tramrit later was ik er. En hoorde ik dat er alleen vage beloftes van bussen waren. Samen met nog wat gestrande reizigers stond ik in de kou bij Delft CS te bedenken wat ik moest gaan doen. De beloofde bussen kwamen maar niet en het werd alleen maar later. Uiteindelijk werd ik aangesproken door een koppel die probeerden 4 andere mensen te vinden om samen een taxibus te nemen naar Rotterdam CS. Nadat ze mij wezen op de witte lijkenwagen voor het station en hoe lang het kon duren voordat een lichaam geborgen was, was ik om (en ik dacht nog wel dat het gewoon een originele bestelbusje/limo was >_<). Ik betaalde de benodigde 8 euro om maar op Rotterdam CS te komen.

Om de sfeer erin te houden werden reisverhalen uitgewisseld. Zo vertelde één van de reizigers over een reiservaring van een vriendin van haar. Die vriendin reisde eerst ook met de trein naar Rotterdam CS. Onderweg was er een zelfmoordpoging met haar trein en haar trein werd stil gezet. Iedere reiziger moest toen uitstappen om met de bus verder te worden vervoerd. Het was ’s nachts en ze moesten dicht langs de rails lopen ivm mogelijk ongelukken. Ook liepen ze langs de voorkant van de trein. Daar waren verschillende lichten aangezet, zodat de agenten de lichaamsdelen beter konden spotten. Ook waren er grote spotlights gericht op de voorkant van de trein waar alleen een bloederig hoofd hing… Het duurde blijkbaar een heel lange tijd voordat die vriendin weer naar Rotterdam CS durfde te reizen met de trein…

Maar goed, na een gezellige taxirit arriveerde ik eindelijk bij Rotterdam CS. Ik vervolgde mijn weg in de metro en uiteindelijk haalde mijn zeer aardige ouders mij, voor de rest van de reis, op met de auto. En EINDELIJK was ik om 1 uur ’s nachts op mijn plaats van bestemming. Nou, toch nog even een kleine samenvatting. Doordat iemand zelfmoord pleegde op de rails van het NS en de communicatie binnen het NS zo slecht was, nam ik de bus, trein, tram, taxi, metro en auto om maar in mijn ouderlijk huis te komen. Nu kan ik er wel om lachen, maar toen vond ik het zwaar irritant. Ze zeggen dan wel dat de NS aan het verbeteren is, maar dan hoop ik wel dat ze dan ook letten op de communicatie binnen het NS.

GEEN REACTIES